«Το σκάψιμο δεν θα τελειώσει ποτέ» παράθεση του Otto Schmelzer (1896)

Στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου το υπόγειο Βερολίνο ήταν ένα ανοιχτό εργοτάξιο – όπως αναφέρεται στο διάσημο βιβλίο του Alfred Doeblin «Berlin Alexanderplatz» (1929):

«Ξηλώνουν τα καλντερίμια στην Rosenthaler platz και έτσι περπατήσαμε αναμεσά τους, πάνω σε ξύλινες σανίδες. Κοίτα, χτίζουν έναν υπόγειο σιδηρόδρομο.»

Φυσικά αυτό ήταν μόνο ένα από τα πολλά εργοτάξια του Βερολίνου. Οι μηχανικοί, έσκαψαν βαθιά πολλές φορές και έτσι το μετρό είναι μόνο ένα μέρος της υπόγειας αρχιτεκτονικής της πόλης. Στο αμμώδες υπέδαφος υπάρχουν διάφορα άλλα κτίσματα. Kοιμητήρια, αντιαεροπορικά καταφύγια, η αποχέτευση και ένα ολόκληρο εργοστάσιο κατασκευής μαχητικών αεροπλάνων. Κάποια από αυτά τα κτίσματα διατηρούνται μέχρι και σήμερα.

Το φθινόπωρο του 1997, κάποιοι παθιασμένοι, συγκεντρώθηκαν για να εξερευνήσουν αυτόν τον υπόγειο κόσμο. Η οργάνωση που ίδρυσαν, η Berliner Unterwelten, εντοπίζει, τεκμηριώνει και καταγράφει τέτοιες κρυφές εγκαταστάσεις, κάνοντας κάποιες από αυτές προσπελάσιμες στο κοινό, χρησιμοποιώντας συνάμα τους χώρους αυτούς για πολιτιστικά δρώμενα όπως είναι εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες. Η οργάνωση έχει ήδη ανακαλύψει πολυάριθμους υπόγειους χώρους – αλλά πολλοί ακόμη περιμένουν να ανακαλυφθούν. Σας προσκαλούμε να επισκευθήτε το υπόγειο Βερολίνο και να γίνετε μέρος της προσπάθειας και της συνέχειας του σκαψίματος!